Voor Hans begon het avontuur tijdens een vakantie in Frankrijk in 2024. Hij zag een buschauffeur van Transdev voorbijrijden die duidelijk genoot van zijn werk. “Ik dacht: waarom probeer ik dit niet? Ik wilde iets doen dat anders was dan mijn werk als advocaat.” Na dertig jaar in een denkberoep verlangde hij naar iets praktisch en sociaals in een doeberoep. Iets dat hem uit zijn comfortzone zou halen. Hij besloot 21 uur per week te gaan rijden, naast zijn werk als advocaat.

Damian wist al vroeg dat hij ooit buschauffeur wilde worden. Als kind zat hij altijd voorin de bus. Toen hij na het halen van zijn rijbewijs een bus van de Transdev Academy zag rijden met de tekst ‘Wij zoeken jou’, wist hij genoeg. “Ik had geen twijfel. Dit is wat ik wil.” In januari begon hij aan de opleiding. Twee maanden later zat hij op de bus.

Toen ze voor het eerst met passagiers mochten rijden, was dat voor beiden indrukwekkend. Hans noemt zijn eerste rit “geweldig en doodeng tegelijk”. Damian zag vooral bevestiging: dit is precies wat ik wil. Dankzij dezelfde gewaardeerde mentor maakten ze meters, leerden ze de lijnen kennen en groeiden ze in het vak.

Inmiddels rijden ze zelfstandig door de Hoeksche Waard, in Rotterdam-Zuid en op Goeree-Overflakkee, maar hun band is nooit verdwenen. Ze komen elkaar vaak tegen. “Een simpel zwaaitje is genoeg”, vertelt Damian. “Dan weet je meteen of alles goed gaat met de ander. En natuurlijk roepen we vaak nog een grapje over het kort verkeer om elkaar te laten lachen, zoals Hatsikidee!” Hans herkent dat: “Die kleine gebaren maken het werk collegiaal. Het geeft een gevoel van veiligheid en verbondenheid.”